دکتر سید محمد جواد ابطحی نماینده مردم خمینی شهر در دوره هشتم و دهم مجلس شورای اسلامی
سید محمدجواد ابطحی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری خانه ملت، در خصوص لزوم تدوین “دکترین منطقه‌ای” سیاست خارجی ایران، اظهار داشت: مزیت نسبی سیاست خارجی ایران بعد از جنگ تحمیلی ایجاد روابط هر چه بهتر با همسایگان بود به ویژه با همسایگان جدید که بعد از فروپاشی شوروی به وجود آمدند.
نماینده مردم خمینی شهر با بیان اینکه متاسفانه دولت‌ها کمتر به همسایگان توجه کردند، ادامه داد: ایران توانست حیاط خلوت آمریکا در ونزوئلا و بولیوی را تسخیر کند ولی در خصوص کشورهای همسایه بی توجهی کردیم.
عضو کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه دوره شکوفایی دیپلماسی خارجی ایران در دوره احمدی نژاد بود، بیان کرد: زیرا دولت احمدی نژاد توانست مرزهای سیاست درنوردد و پشت گوش آمریکا جایگاهی را پیدا کند و هنوز هم برای ادامه این کار دیر نشده است.
ابطحی با بیان اینکه توسعه روابط با کشورهای همسایه نه فقط به لحاظ اقتصادی بلکه برای امنیت کشور نیز موثر است، متذکر شد: بسیاری از دشمنان تلاش می‌کنند تا روابط ایران با این کشورها تخریب شود.
وی افزود: اگر بتوانیم با دیپلماسی فعال پارلمانی و رفت و آمد کمیسیون‌ها، اتاق اصناف و بخش‌های خصوصی و دولتی به کشورهای خارجی، می‌توانیم دشمنان را از ایجاد تفرقه بین ایران و همسایگان مایوس شود.
این نماینده مجلس دهم با بیان اینکه در دولت روحانی به دنبال برجام بودند و تصور می‌کردند، اگر به آمریکا توجه شود، روابط سایر کشورهای کوچک از جمله همسایگان نیز روابط خود را با ایران اصلاح می‌کنند، که این گونه نشد، گفت: مقام معظم رهبری در دیدار با رئیس جمهور آذربایجان نکاتی را فرمودند که سیاست‌های فرامنطقه‌ای ایران را نشان می‌داد تا اسرائیل در این کشور هم احساس خطر کند، ایران می‌تواند نقش فعال تری در موضوع قره‌باغ داشته باشد.
ابطحی با بیان اینکه روابط ایران و ترکیه با توجه به سیاست های زیگزاگی اردوغان به نتیجه ثابتی نرسیده ولی ما همچنان روابط استراتژیکی با این کشور خواهیم داشت، بیان کرد: بر روی عراق بنا به علقه‌های مشترک مذهبی می‌توانیم منافع بیشتری را به دست آوریم ولی سایر کشورها از این ظرفیت استفاده می‌کنند، در حال حاضر گمرک ایران سخت گیر تر از عراق است و همین سخت گیری ها باعث می‌شود تجار انگیزه‌ای نداشته باشند، همچنین نسبت به کشورهای هم زبان مانند افغانستان و تاجیکستان نیز بی توجهی شده است./
